Archief voor de ‘rust’ Categorie

Nooit laat ik je los Tim

Geplaatst: 11 januari 2012 in cyclocross, pauwels, rust, wielrennen

Het moet een verschrikkelijke dag geweest zijn, die 26e september 2004. Vol spanning en jolijt stonden ze langst de kant van de omloop klaar voor het nieuwe seizoen. Een val, een bericht door de speaker en een beeld. Een beeld dat bij vele nog op het netvlies gegrift staat.

Ik kan me het beeld alleen maar proberen voor te stellen. De verhalen zijn pakkend en triest. Zelf was dat nog ver voor mijn cyclocrosstijd.  Een hartaderbreuk maakte abrupt een einde aan een nog veel te jong leven.

Zeven jaar na de tragische gebeurtenis leeft Tim nog steeds voort in de mooie verhalen. Ik herinner me nog dat moment na het Belgisch kampioenschap mountainbike. Een klein dapper vrouwtje stond langst mij bij de herdenking van de slachtoffers van de treinramp in Buizingen.

Anders steeds klaar met een stevig antwoord, pinkte ze nu een traantje weg. Een ontroerend beeld van Fientje, anders zo hevig en uitbundig voelde nu alle gevoelens van die 26e september terug opborrelen.

Maar niet alleen bij Fientje blijft Tim verder leven, ook bij de familie, vrienden en supporters. Kevin zal er zelf zelden of nooit een woord over laten vallen, maar diep in hem draagt hij Tim mee over de lijn.

En ook omgekeerd is dit verhaal te vertellen. Ik ben er zeker van dat Tim hier ergens hoog boven ons zit mee te kijken en zit te genieten van de prestaties van zijne kleine….  Zijne kleine Kevin wordt groot…

Tim Pauwels 23 lentes jong, kwam ten val na een hartaderbreuk tijdens de cross in Erpe-Mere .

 Brecht Toelen – Verschenen in Evolution 1

God voor één dag

Geplaatst: 14 december 2011 in rust
Tags:,

Dinsdagmiddag, het nieuws van 13 uur. De autoradio gaat spontaan een beetje harder. Na de gebruikelijke goeiemiddag veranderde de sfeer in de auto volledig. Een aanslag in Luik … in ons landje?

Zo’n zes uur eerder was er ergens in ons klein Belgenlandje iemand opgestaan met het gevoel god te zijn. Hij voelde zich de almachtige, die zonder mededogen kon bepalen over leven en dood. Hij had alles in handen, vond hij…

Rustig wachtend op de bus werden de mens opgeschrikt …. de god van de dag had zijn plekje gekozen. Onschuldige mensen  moesten boeten voor de daden die hem aangedaan waren. De angst in de ogen van de boetende mensen wil ik me zelfs niet proberen voor te stellen.

Ik vraag me af waar haalt hij het recht om zo maar te beslissen over leven en dood. De tol is groot, heeft hij zijn doel nu bereikt? Is zijn leven nu echt compleet? Was dat nu echt waarvoor hij leefde?

Met vragen blijven de nabestaande nu achter. Zonder uitleg moeten ze het hele proces doorlopen. Het levensdoel van de god van de dag veranderde het leven van zo veel mens. Is dit nu echt wat hij wou? Moest dit nu echt?

Brecht Toelen

Bel

Geplaatst: 22 november 2011 in bus, de lijn, rust

Het gevoel hebben geleefd te worden. Zonder er vat op te hebben vliegen de uren en dagen voorbij. Het gevoel hebben jezelf voorbij te leven, geleefd te worden door de busregeling, geleefd door andere…

Laat het nu net de bus zijn waar ik mijn rust zoek. Rust in de blikken doos op wielen. Mensen komen en gaan bij de slag van het belletje. Nieuwe gezichten, oude bekende. Toch had ik vandaag het gevoel daar geen nood aan te hebben. Het anders zo gezellige geroezemoes probeerde ik te overstijgen met muziek. Zoekend naar rust…

Luider en luider… de bass zinderend door mijn hoofd. Even leek alles rondom me verdwenen, eindelijk rust. De slag van het belletje duwde me terug in de realiteit. Opnieuw dezelfde taferelen, opnieuw hetzelfde gevoel… De muziek bleef maar zinderen, zoekend naar rust. Op weg naar de eindhalte.

Brecht Toelen