Archief voor maart, 2012

Stilte

Geplaatst: 14 maart 2012 in Uncategorized

Heel België leeft mee met de nabestaande van het busongeluk in Zwitserland. Ook Unique rouwt en zocht een uitweg in woorden… Elk op onze eigen manier, elk met onze eigen column.

Tunnel

Emoties verwoorden lukt me normaal steeds goed, maar nu krijg ik geen letter op papier. Het had de eerste echte mooie lentedag moeten worden, waar we weer hadden kunnen genieten van de knotsgekke radio van het experiment van Q music. Gisteren had ik nog liggen klagen over men ToDoList die klaar lag voor vandaag, maar wat doet het er nog allemaal toe.

Ik vraag me af waar ik soms durf over te klagen. Kleine dingen lijken een drama, maar na vanmorgen stelt dat niets meer voor… De tol is groot, 22 kinderen van twaalf jaar kwamen om terwijl ze op weg naar huis waren. Een tunnel ontnam hun het leven, het leven dat nog maar net in de startblokken stond.

Als toekomstige leerkracht ben ik dit jaar al verschillende keren in contact gekomen met die leeftijdscategorie. Het geeft het nog een gekker gevoel te weten dat die jongens en meisjes volgend jaar voor mijn ogen hadden kunnen zitten.

Maar wat maakt het uit wat ik voel. De ouders blijven de onzekerheid in hun met tranen gevulde ogen dragen. Ouders, broers, zussen, familie, vrienden en kennissen blijven achter met een leegte. Een leegte die nooit meer opgevuld zal kunnen worden.

Het enige wat nog achterblijft is een ster voor elk van hun, een ster die eeuwig aan de hemel zal blijven fonkelen. Terwijl zijn hun plaatsje zoeken heel hoog boven ons, staat de wereld stil. Radio, televisie allemaal passen ze hun programma aan. De mensen treuren….

Het is geen stilte van één dag, het is een stilte die zal blijven weerklinken. Een ondragelijke stilte…

Slachtoffers

Een leuke en speelse sneeuwklasse, dat is wat het geworden is. Jammer genoeg moest er weer iets ergs gebeuren nog voor ze terug in de armen van hun lieftallige ouders konden springen. De balans is reeds opgemaakt en die is zwaar, héél zwaar! 28 doden en tal van zwaar gewonden. Bij de doden zijn er 22 kinderen het slachtoffer.

Plezier en verdriet liggen kort bij elkaar. Dat is door dit ongeval wel heel duidelijk geworden. Heel België staat stil, stil bij deze gebeurtenis. Hoe moet het nu verder? Wie is er nog in leven? Wat is er met mijn zoon/dochter gebeurt? Leeft hij/zij nog? Wat is er gebeurd? … Allemaal vragen die nu in tal van mensen hun hoofd rondspoken.

Een zwart gat, dat wordt het voor velen onder ons. Een bladzijde die niemand meer wilt terugzien, een bladzijde vol zwarte vlekken waar het wit maar nauwelijks te zien is. Maar toch een bladzijde die bij velen in het geheugen gegriefd blijft.

Ouders, vrienden, betrokkenen, Belgen, een welgemeende sterkte van mij. Deze dag zullen we nog lang onthouden. Laten we hopen dat dit niet meer moet voorkomen, hoewel het lot soms anders beslist.

Brecht Toelen en Brecht Thaens
http://www.unique-pictures.be