Archief voor oktober, 2011

‘Cause it’s all, in the hand, of a bitter bitter man,’ postte ik gisteren nog op facebook. De tekst van het prachtige liedje van Mika werd zondagmorgen weer de harde waarheid. De harde waarheid die door merg en been ging.

Vol spanning kijkend naar een duel in de Moto GP kreeg ik een klap in mijn gezicht. Brokstukken vlogen over de baan, het leek even opnieuw een spectaculaire crash zoals er elke seizoen wel meerdere zijn. Maar sensatie werd meteen ongeloof, ongeloof werd wanhoop.

Een levenloos lichaam bleef achter op het circuit. De helm van zijn hoofd gerukt, zijn opvallende krullenbol open en bloot op het circuit. ‘Niet opnieuw,’ schoot er door mijn hoofd. De beelden van 9 mei 2011 kwamen terug; de val van Wouter Weylandt.

Even later kwam de bevestiging, Marco Simoncelli is overleden. Stilte, ongeloof en verdriet vonden elkaar in één bericht.  Koude rillingen schoten over mijn rug. Opnieuw verliest de wereld een fantastische sporter en opnieuw veel te vroeg.

Laat Marco Simoncelli  de laatste zijn in een rijtje van drie na Wouter Weylandt (Wielrenner – 9 mei) en Dan Wheldon (Indy Car – 16 oktober), die ik zie sterven bij het beoefenen van hun sport.

Brecht Toelen

Naam: Marco Simoncelli (Ita)
Geboren: 20 januari 1987 in Cattolica 
Gestorven:
 23 oktober 2011 in Maleise 
Lichaam
: 1,78m voor 65 kg 

Sportcarrière: 
MotoGP: Honda (2009-2011)
250cc: Gilera (2006-2008)
125cc: Aprilia (2002-2005)

Palmares: 
Aantal GP’s: 148
Zeges: 14 (12 in 250cc, 2 in 125cc)

Podiumplaatsen
: 31 (2 in MotoGP, 22 in 250cc, 7 in 125cc)
Beste resultaat in MotoGP: 2e plaats in GP van Australië 2011
Wereldkampioen: 250cc in 2000

Fientje

Geplaatst: 7 oktober 2011 in cyclocross, pauwels, wielrennen

Daar stond ze dan aan de kant van de weg in Halle, zo trots als ze groot is. Haar ogen vol vreugde, haar ogen als venster van haar hart. Een glimlach die je er aan helpt herinneren hoe mooi het leven is. Een gebaar, veel meer zeggend dan duizenden woorden.

Daar stond ze dan aan de kant van de weg in Halle, vol ongeloof kijkend naar de lijn. Nooit gespaard van verdriet, maar nu verwarmt door twee handen. Twee handen in de lucht, vreugde wint het van ongeloof.

Daar stond ze dan aan de kant van de weg in Halle, opgeslorpt door de massa en toch zo zichtbaar. Haar kleinzoon, hare Kevin deed het. Hare Kevin maakte haar nog groter en nog trotser. ‘Dat ik dat nog mag meemaken.’

Daar stond ze dan aan de kant van de weg in … steeds klaar voor Kevin. Een glimlach, een knipoog, een verwarmende schouderklop… Ze staat er altijd om tranen van vreugde of verdriet te deppen.

Fientje de grootmoeder van Kevin Pauwels, een pracht van een vrouw die Kevin nog naar ladingen overwinning gaat roepen!

Brecht Toelen

Ruiken jullie het ook al? De geur van het veldritseizoen komt al om de hoek gewaaid.

Al sinds het sluiten van de deuren van de Cyclocross Masters in Hasselt verlangen de supporters naar de winter. Het werd een lange zomer waarin de veldrijders zich volledig klaarstoomden voor een nieuw seizoen. Sommige deden het rustig aan en andere hadden ook tijdens de zomermaanden de ‘winning mood’ te pakken.

De afgelopen maanden en seizoenen worden nu aan de kant geschoven en iedereen begint terug met een schone lijn. Een aantal renners gaan voor hun eerste ‘krabbels’ inkt zoeken in Amerika, de andere doen ‘het ouderwets’ met de Vlaamse velden.

En daar is de eerste koude rilling over mijn rug bij het schrijven van deze …  voorbeschouwing? Dat was het opzet, ik kan mijn passie echter niet verbergen …  Ja ook ik kan al niet meer wachten tot de start. Met plezier sta ik de komende maanden weer in de kou. Al vriezen mijn tenen eraf, er is niets sterker dan het ‘warme crossgevoel’. De sfeer, de kameraadschap … gewoon elk onderdeel.

Wie dit jaar de plak zal zwaaien is weer koffiedik kijken. Is het opnieuw Zdenek Stybar die een monsterstart kent? Is Sven Nys bekomen van zijn (mislukt) mountainbikeavontuur? Wat doet Niels Albert? Wie zorgt voor de verrassing?

Stiekem kijk ik uit naar Kevin Pauwels. De jongeman uit Kalmthout kreeg al veel commentaar over zich en wordt vaak ‘vergeten’. Vorig jaar trokken sommige critici hun ogen open, maar toch waren er nog enkele in een ‘winterslaap’. Als journalist moet je onpartijdig zijn, maar stiekem hou ik toch een oogje op ‘dé Kevij’.

De renners, de supporters en …. ik zijn er klaar voor! Laat de winter nu maar snel komen!

Brecht Toelen – Verschenen op offroadbiking.eu